Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Το κορίτσι απ'το τρένο..

Με το ζορι ανοιξε τα ματια της..
Καποιος την ειχε φωναξει,γυρισε κ τον ειδε..Tης χαμογελασε..

Τωρα θυμηθηκε...Ω ναι...Τα θυμηθηκε ολα κ αμεσως ντραπηκε..Σηκωθηκε κ ετρεξε στο μπανιο..

Χθες βραδυ ηταν που ενιωσε να πνιγεται..
Ενιωσε οτι δεν αντεχε αλλο.
Επρεπε να ξεφυγει απο ολους κ απο ολα..

Ντυθηκε απλα κ εφυγε χωρις να πει τιποτα σε κανεναν..Το κινητο της το αφησε σπιτι.

Στο δρομο σταματησε σε μια καβα κ πηρε ενα μπουκαλι κοκκινο κρασι.

Αποφασισε οτι ηθελε επιτελους να ταξιδεψει με τρενο.
Πηγε στον σταθμο κ σταθηκε αναμεσα σε τοσο κοσμο,ολοι με βαλιτσες,ολοι βιαζονταν..Εκτος απο αυτην..
Αποφασισε να διαλεξει εναν προορισμο 3-4 ωρες μακρια απο την πολη της,πληρωσε το εισιτηριο της κ επιβιβαστηκε στο τρενο.

Ηταν καθημερινη κ μεσημερι,δεν ειχε πολυ κοσμο στο τρενο κ αυτο την χαροποιησε ιδιαιτερως..
Διαλεξε να καθισει μονη της κ ηλπιζε κανεις να μην την ενοχλησει..
Φορεσε τα μεγαλα μαυρα γυαλια της κ εκατσε αναπαυτικα.. Το τρενο ξεκινησε μετα απο μιση ωρα,ειχε ηδη πιει το μισο μπουκαλι..Δεν ειχε φαει τιποτα απο το πρωι κ αρχισε να αισθανεται αυτη την γλυκια ζαλαδα...Οσο περνουσε η ωρα αισθανοταν ακομα πιο ζαλισμενη..

Χαμενη στις σκεψεις της κ την ζαλη σχεδον δεν ακουσε τον αντρα που την ρωτησε αν μπορει να καθησει,τον ακουσε με την δευτερη φορα..
''Συγνωμη,μπορω να καθισω?''
''Ναι,βεβαια..'' ειπε αν κ δεν το εννοουσε..
Μεσα της σχεδον απογοητευτηκε..Ηθελε την μοναξια της κ αυτος τα χαλασε ολα..

Αρχισε να τον παρατηρει..Ηταν μελαχρινος,μαυρα ματια,σταρενιο δερμα..Φαινοταν αρκετα γυμνασμενος αλλα οχι ''φουσκωμενος΄''..Πρεπει να ηταν γυρω στα 30 βαλε..Δεν μπορουσε να προσδιορισει..Δεν τον ελεγες ιδιαιτερα ομορφο ειχε ομως μια ορατη γοητεια.. 
Καταλαβε οτι τον κοιτουσε κ της χαμογελασε.. Αυτη εκανε οτι δεν τον ειδε κ χαμηλωσε το βλεμμα της..Αρχισε να αισθανεται περιεργα,ηταν φανερο οτι την κοιτουσε..
Γιατι ενιωθε σαν να τον ηξερε παρολο που δεν τον ειχε δει ποτε στη ζωη της?
Προσπαθουσε να θυμηθει μηπως τον ειχε δει καπου αλλα ματαια,δεν τον ειχε ξαναδει..

Τον ξανακοιταξε,φορουσε ενα σκουροχρωμο κοστουμι...Ειχε μια αδυναμια στους αντρες με κοστουμια..
Ηθελε να πιει αλλα ντρεποταν,τι θα σκεφτοταν αυτος βλεπωντας τη να πινει απο το μπουκαλι σαν καμια αλκοολικη..
Δεν βαριεσαι σκεφτηκε..Σαμπως θα τον ξαναδω?
Και κατεβασε μερικες γουλιες..

Αυτος την κοιταξε...Απολυτα σοβαρος τωρα... Ενιωσε το βλεμμα του...Τον κοιταξε κ αυτη... 

Χωρις να πει τιποτα σηκωθηκε κ εκατσε διπλα της. Της χαιδεψε τα μαλλια κ αυτη δεν αντεδρασε καθολου...Ενιωσε να ανατριχιαζει ολοκληρη,ενα χαδι του της προκαλεσε τοσο εντονα συναισθηματα..Δεν μπορουσε να αρθρωσει λεξη,δακρυα ανεβηκαν στα ματια της κ ενας λυγμος ξεφυγε απο τα χειλη της..
Την αγκαλιασε απαλα αρχικα κ επειτα πιο σφιχτα...Ενιωσε το σφιχτο του στηθος πανω στο δικο της κ τοτε ηταν που ξεσπασε σε κλαμματα..Αυτος συνεχιζε να την κραταει σφιχτα στην αγκαλια του..Τωρα της χαιδευε την πλατη κ της φιλαγε τα μαλλια..

Ενιωσε τοσο προστατευμενη στην αγκαλια του..Δεν ηθελε να τελειωσει ποτε αυτο...
Εκατσαν ετσι για πολυ ωρα,ουτε που καταλαβαν ποσο..

Οταν πια στερεψαν τα δακρυα της απομακρυνθηκε απο την αγκαλια του,σκουπισε τα ματια της κ του χαμογελασε,του εδωσε το χερι της κ συστηθηκε ''Φαιδρα'' αυτος εκανε το ιδιο ''Πλατων''.. Αμεσως εσκασαν στα γελια..! Μετα απο τοσο κλαμμα χρειαζοταν..
Αρχισαν να μιλουν ενω η Φαιδρα ηπιε σχεδον ολο το υπολοιπο μπουκαλι...
Κατεληξαν στο σπιτι του Πλατωνα..
Η Φαιδρα κοιμηθηκε εκει..

Αυτα θυμοταν τωρα κλεισμενη στο μπανιο.. Κ ξαφνικα της ηρθαν στο μυαλο κ τα υπολοιπα..Μεθυσε κανονικοτατα χθες,τοσο που δεν θυμαται τα παντα,θυμαται ομως οτι ευτυχως δεν εκανε τιποτα για το οποιο μπορει να ντρεποταν σημερα..

Μιλησε με τον Πλατωνα  ωρες...
Κ τελικα αυτος την εβαλε για υπνο χωρις να την αγγιξει..
Τι κυριος....Τελικα υπαρχουν ακομα αντρες σκεφτηκε..

Βγηκε απο το μπανιο κ πηγε κοντα του..  ''Καλημερα,με συγχωρεις για την αντιδραση μου..Δεν θυμομουν σχεδον τιποτα απο χθες''

''Καλημερα! Σοβαρα? Κριμα κ εβαλα ολη την τεχνη μου χθες...!'' της απαντησε ο Πλατων..

''Τι?? Τι...τι εννοεις??''τον ρωτησε τρομοκρατημενη..

''Χαχαχα ηρεμησε! Μια πλακα εκανα,τιποτα δεν εγινε χθες..Μην ανησυχεις''

''Ωωω ευτυχως! Δεν θα ηθελα να σχηματισεις λαθος αποψη για μενα..Ξερεις..Θελω να απολογηθω..Δεν τα κανω συνηθως αυτα..Δεν ξερω καν πως μου ηρθε να κοιμηθω εδω!''

''Μην μου το χαλας.....Θελω να σε θυμαμαι ως το περιεργο κοριτσι που γνωρισα στο τρενο..Ασε τις εξηγησεις κ τις αναστολες,απλα αφησου ελευθερη...Πιστεψε με θα αισθανθεις καλυτερα..Ασε τα πρεπει κ τα μη...Φερσου οπως αισθανεσαι κ οχι οπως πρεπει!''

Η Φαιδρα τον κοιταξε για λιγο αμιλητη...Τον πλησιασε μεχρι που εφτασε πολυ κοντα του,τα χειλη τους απειχαν λιγα χιλιοστα πια...Τον κοιταξε στα ματια σαν να ηθελε να κρατησει την αναμνηση του βλεμματος του για παντα..
Για λιγα λεπτα δεν εκαναν τιποτα αλλο...
Η ατμοσφαιρα ηταν ιδιαιτερα ερωτικη...Κανεις ομως δεν επαιρνε την αποφαση να φιλησει τον αλλο..

Κ ξαφνικα ταυτοχρονα ακουμπησαν τα χειλη τους κ αφησαν ολα τα συναισθηματα τους ελευθερα..
Ξαπλωσαν στο πατωμα κ συνεχισαν ωρες να.......εξωτερικευουν τα συναισθηματα τους...

4 σχόλια:

Natalie Antonopoulou είπε...

Αυτο ειναι αποσπασμα απο βιβλιο?ειναι τελειο..πως λεγεται το βιβλιο?

Artemi είπε...

@Natalie Antonopoulou Χαιρομαι πολυ που σ'αρεσε!
Δεν ειναι αποσπασμα,ειναι ενα διηγημα που εγραψα ενα απογευματακι :)
xx

AristeaNst είπε...

Ειναι καταπληκτικο.. μ αρεσε παρα πλ..

Ntinaki Gln είπε...

anatrixiasa!!!

Δημοσίευση σχολίου