Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα?


Είμαι στην παραλία..Είναι μια ερημική παραλία, το καταλαβαίνω γιατί δεν βλέπω κανέναν άλλον κοντά μου. Η θάλασσα είναι ήρεμη, λάδι όπως λέμε οι περισσότεροι. Ο ήλιος είναι τόσο φωτεινός που τα μάτια μου πονάνε. ‘’Γιατί δεν έχω τα γυαλιά μου μαζί γαμώτο?΄΄ σκέφτομαι κ αρχίζω να τα ψάχνω στην τσάντα μου. Δεν τα βρίσκω κ εκνευρίζομαι.

Ακούω ένα γάβγισμα κ αμέσως  ψάχνω με τα μάτια μου την Κούκι, το μαλτεζάκι μου. Δεν την βλέπω πουθενά ενώ τα γαβγίσματα της συνεχίζονται με παράπονο τώρα. Αρχίζω να ανησυχώ κ σηκώνομαι αλαφιασμένη, τρέχω πάνω κάτω στην άμμο φωνάζοντας το όνομα της, μάταια όμως. Τα γαβγίσματα συνεχίζονται με περισσότερη ένταση κ τώρα ακούγονται σαν κλαψουρίσματα. Η Κούκι μου πρέπει να βρίσκεται σε κίνδυνο κ εγώ ακόμα δεν μπορώ να την βρω. Ξαφνικά νιώθω τόσο φοβισμένη κ τόσο μόνη σ’αυτή την παραλία ‘’Μα τι κάνω εδώ μόνη μου?’’

Ζεσταίνομαι κ διψάω. Τρέχω, περπατάω, τρέχω κ τελικά πέφτω με τα γόνατα αποκαμωμένη στην άμμο. Δάκρυα ανεβαίνουν στα μάτια μου, νιώθω ανήμπορη. Θέλω νερό κ να βρω την Κούκι μου που συνεχίζει να κλαψουρίζει.

Πηγαίνω αργά-αργά προς την θάλασσα. Βρέχω το πρόσωπο μου να δροσιστεί λίγο.. Ο ήλιος είναι τόσο δυνατός, πρέπει να είναι μεσημέρι. Γεμίζω τις χούφτες μου με νερό κ μπαίνω στον πειρασμό να το πιω.. Το πίνω… Δεν είναι αλμυρό! Μα πως? Δεν είναι θάλασσα? Τρομάζω… Κοιτάζω αυτή την τεράστια ποσότητα νερού προσπαθώντας να καταλάβω τι είναι.. Κ εκεί μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου βλέπω το νερό από μπλέ να γίνεται ένα απαίσιο γκρι. Τα πάντα σκοτεινιάζουν. Αρχίζω να κρυώνω. Τα νερά αγριεύουν, αρχίζουν να δημιουργούνται κύματα, μικρά στην αρχή κ όσο περνάει η ώρα μεγαλύτερα. Τρέχω τρομοκρατημένη προς το δάσος.

Λίγο πριν μπω στο δάσος γυρίζω να κοιτάξω τα μανιασμένα νερά,  βλέπω τη Κούκι να κολυμπά κ να κλαψουρίζει ενώ τα κύματα περνάνε συνέχεια από πάνω της! Προσπαθεί να κολυμπήσει στην στεριά αλλά είναι τόσο μικρή κ τα κύματα πλέον θεόρατα!

‘’Κούκι!!! Σε παρακαλώ κρατήσου! Έρχομαι!’’ Τρέχω πίσω στα νερά.. Δεν σκέφτομαι πως το πιθανότερο είναι να πνιγούμε κ οι δυο μαζί. Κολυμπάω ενώ τα κύματα στην κυριολεξία με χτυπάνε με απίστευτη ορμή. Είναι αδύνατον να την φτάσω! Προλαβαίνω να δω την μουρίτσα της πριν μας χτυπήσει το ίδιο τεράστιο κύμα, ύψους 10μέτρων το λιγότερο.. Νιώθω το νερό να πέφτει στο πρόσωπο μου με απίστευτη δύναμη, λες κ κάποιος πήρε μια τεράστια πέτρα κ την πέταξε πάνω μου. Αισθάνομαι τον θάνατο να πλησιάζει, παίρνω μια βαθιά ανάσα..

Πετάγομαι από το κρεβάτι μου.. Τι είναι αυτό ο εκκωφαντικός θόρυβος? Γιατί το σπίτι μου κινείται?  Σηκώνομαι να πάω στο παράθυρο να δω τι συμβαίνει. Πριν φτάσω το τζάμι σπάει από το νερό που μπαίνει με ορμή μέσα στο σπίτι. Μέσα στο σπίτι μου! Θεε μου τι συμβαίνει? Που είναι η Κούκι? Θεε μου,ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα? 

Τέλος πρώτου μέρους.
(Συνεχίζεται...) 
[Φαντάζομαι όλοι καταλάβατε απο τι εμπνεύστηκα... Ας προσευχηθούμε όλοι τα πράγματα να πάνε καλύτερα για όλους..)

Α.

7 σχόλια:

mariza είπε...

Γράφεις πολύ ωραία πάντως. Αγχώθηκα να φανταστείς... είσαι πολύ περιγραφική. :) Βέβαια εύχομαι σε πιο ευχάριστα "όνειρα"... γιατί αυτή η ιστορία στην Ιαπωνία φαντάζει πραγματικά Αποκάλυψη, πέρα από κάθε φαντασία.

Artemi είπε...

@mariza Σ'ευχαριστω! Το οτι αγχωθηκες ειναι σιγουρα καλο σημαδι.. :)
K φυσικα στο μελλον θα εχω κ πιο ευχαριστε θεματα.

Μοντέρνα Σταχτοπούτα είπε...

Artemi η γραφή σου πολύ καλή και το ύφος δραματικό!!
Πραγματικά με φόβησε η εικόνα που έφερα στο μυαλό μου..
Πραγματικός εφιάλτης..Ας ελπίζουμε να είναι ο τελευταίος!!
Καλά να περάσεις το τριήμερο!
Η μετακόμιση πως πάει;;
Καλημέρα...φιλιά!

Artemi είπε...

@Μοντέρνα Σταχτοπούτα Σ'ευχαριστω παρα πολυ!

Χαιρομαι πολυ που σε εκανα να δεις την εικονα..
Η μετακομιση προχωραει αν κ εχει σταματησει για λιγες μερες μονο..

Καλο Σ/Κ κ πολλα φιλια!!

Keepursecrets είπε...

Πωπω κι εγώ αγχώθηκα! Και το καημένο το σκυλάκι :(
Το λυπήθηκα! Ελπίζω στο επόμενο μέρος να το σώσεις!

Artemi είπε...

@Keepursecrets Αν αγχωθηκες,ολα καλα! :)

Natalie Antonopoulou είπε...

Eisai foveri! :) mipws na egrafes kanena bibliaraki? skepsou to!

Δημοσίευση σχολίου