Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

If today was your last day...

Εσεις τι θα κανατε αν ειχατε μονο μια μερα ζωης...?

Το λατρευα απο παντα αυτο το τραγουδι..Αλλα τελευταια ακομα παραπανω..Μου θυμιζει καποια προσωπα,καταστασεις... Και πραγματα που θελω να κανω αλλα δειλιαζω...

Αχ,γιατι να ειμαι τοσο αναποφασιστη? Γιατι να μην τολμαω...? Ζηλευω τοσο πολυ τους αυθορμητους ανθρωπους!

Πως θα ηταν αραγε η ζωη μας αν ζουσαμε πραγματικα καθε μερα σαν να ηταν η τελευταια μας? Ειμαι σιγουρη οτι θα ηταν πολυ πιο ενδιαφερουσα...

Πρεπει να το παρω αποφαση κ να αρχισω να δρω πιο αυθορμητα... Να πω λογια που δεν εχω πει,να κανω πραγματα που θελω τοσο καιρο να κανω,να τηλεφωνησω σε ατομα που θελω αλλα φοβαμαι να το κανω.....




(.....You know it's never to late to shoot for the stars.....)

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011

Νέα ''εμμονή''..

Πριν μερικες μερες διαβαζοντας το blog της zacharenias  (Το οποιο παρεμπιπτοντως να το επισκεφθειτε,διαβασα ολες τις αναρτησεις της σε μια νυχτα..) http://xtesimerayrio.blogspot.com/ ειδα σε μια αναρτηση ενα τραγουδι απο την Νατασσα Μποφιλιου.. Ε λοιπον απο την στιγμη που το ακουσα,την λατρεψα! Τι υπεροχη φωνη! Την ακουγα να τραγουδα κ αισθανομουν μαζι της οσα τραγουδουσε..

Φυσικα κ εψαξα τραγουδια της στο YouTube... 

Υπεροχο!

Φανταστικο!

Αραγε που ζουσα κ δεν την ειχα καν ακουστα??

Εκτος απο την υπεροχη φωνη της κ το παθος με το οποιο τραγουδα,αυτο που εκανε τρομερη εντυπωση ειναι οι στιχοι των τραγουδιων.. (Εδω που τα λεμε,και η μουσικη ειναι τρομερη,σε καθε τραγουδια!) Σε κανουν να σκεφτεσαι κ να αναλυεις παραπανω αυτα που ακους... Δεν ειναι οπως οι κλασσικες μπουρδες τυπου ''σ'αγαπω μ'αγαπας,τι θα γινει μ'εμας'' !

H λεξη που ψαχνω ειναι ποιοτητα... Ναι...Η Νατάσσα Μποφίλιου ειναι η ποιοτητα προσωποιημενη!

Εσεις την γνωριζατε μαλλον ε?
Εχετε να μου προτεινετε αλλα ακουσματα?

Σας φιλω,
Α.

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Time travel...

Απο μικρη φανταζομουν πως θα ηταν να μπορουσα να ταξιδεψω στο χρονο..
Οχι για να αλλαξω γεγονοτα,αλλα για να εβλεπα περιοδους κ προσωπα του παρελθοντος.


Τοτε ηθελα να ταξιδεψω στην αρχαια Ελλαδα,παντα με γοητευαν οι αρχαιοι Ελληνες!

Αν ειχα τωρα την δυνατοτητα,σιγουρα θα ηθελα να γνωρισω πρωτα απ'ολα τον Σωκρατη κ τον Πλατωνα..

Επειτα θα 'βλεπα..

Αν βεβαια μου λεγαν,επελεξε μια εποχη να ζεις.. Τοτε μαλλον θα επελεγα τα 50's..
Αχ.... Σας το λεω,επρεπε να γεννηθω τοτε!!



Και επειδη πιστευω στην μετενσαρκωση κ την αθανασια της ψυχης,πολυ πιθανον να εζησα εκεινη την περιοδο!

Τον τελευταιο χρονο περιπου,παρακολουθω την σειρα ''Doctor Who''..
Η ιστορια ενος εξωγηινου χρονοταξιδιωτη (με ανθρωπινη μορφη) που ταξιδευει παρεα με ανθρωπους,στα πιο απιστευτα μερη που μπορειτε να φανταστειτε!
Απο την αρχαια Ρωμη μεχρι το ετος 5δις που υποτιθεται καταστρεφεται η γη!

ΛΑΤΡΕΥΩ αυτην την σειρα κ την συστηνω ανεπιφυλακτα σε ολους,αν αγαπατε την περιπετεια,τα αγνα αισθηματα (δεν θα ακουσετε χυδαιες εκφρασεις ποτε) το εξυπνο χιουμορ,την επιστημονικη φαντασια κ την φαντασια γενικοτερα,τοτε θα την λατρεψετε κ εσεις! Δεν ειναι τυχαιο οτι ειναι η μακροβιοτερη σειρα ever,ξεκινησε απο το 1963 κ συνεχιζει!!

Να και το Tardis!! Το ''διαστημοπλοιο'' του Ντοκτορ,μην σας ξεγελα,ειναι μεγαλυτερο απο μεσα :P (Aν το παρακολουθησετε θα ''πιασετε'' το αστειακι)



Aν ο Ντοκτορ σας καλουσε στο Ταρντις για ενα ταξιδακι,που θα επιλεγατε να πατε κ γιατι? Θα ηθελα πολυ να ακουσω τις επιλογες σας!!


Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2011

The wind of change....

Ειναι φορες που σκεφτομαι πολυ ωρα για να βρω τιτλο,αυτη σιγουρα δεν ειναι μια απο αυτες... Ο τιτλος απλως ξεπηδησε στο μυαλο μου κ τα χερια μου απλα υπακουσαν..

Ποσες αναμνησεις εχω απο αυτο το τραγουδι.. Απο το γυμνασιο..


Anyway,το ποστ αυτο δεν εχει κανει με το τραγουδι αυτο..

Για εντελως διαφορετικο σκοπο αρχισα αυτο το μπλογκ κ εντελως αλλιως εχει καταληξει,αλλα μ'αρεσει.. Ειναι σαν ενα ημερολογιο,οχι εντελως προσωπικο,αλλα μ'αρεσει..

Σημερα ειναι μια απο αυτες τις μερες που αναρωτιεμαι... Που αναρωτιεμαι τι θα γινοταν αν.....?
Χαμενος χρονος μαλλον,αλλα δεν μπορω να κανω αλλιως,ειναι σκεψεις που ερχονται στο μυαλο μου κ δεν φευγουν παρα μονο οταν κατσω να τις αναλυσω...

Για αυτο λοιπον πηρα ενα ποτηρι κοκκινο κρασι (δεν ειμαι αλκοολικη...ζητημα αν πιω ενα ποτηρι την εβδομαδα) και αποφασισα να γραψω σ'αυτο το μπλογκ... Παρ'ολο που αγαπω πολυ το αλλο μου μπλογκ,ισως προτιμω αυτο..Εδω ειμαι πραγματικα εγω... Εκφραζομαι οπως θελω για ο,τι θελω! Αχ τι ωραια εφευρεση τα μπλογκς!

Αυτο που με απασχολει σημερα ειναι η αλλαγη....
Τα πραγματα στην ζωη μου ειναι για αρκετο καιρο,πανω κατω,ιδια... Ομως δεν ξερω αν αυτο με ικανοποιει.. Ωρες ωρες ειμαι ευτυχισμενη με την ρουτινα κ ωρες ωρες θελω να βγω εξω κ να κανω κατι εντελως τρελο... Ή να συναντησω καποιον πιο αυθορμητο απο μενα.. Ναι,αποζητω την αλλαγη... Μα την φοβαμαι κιολας...

Φοβαμαι τις συνεπειες των αλλαγων.. Φοβαμαι να πονεσω... Φοβαμαι να ξεπερασω κατι κ φοβαμαι το καινουριο.. Φοβαμαι μηπως τελικα δεν μου αρεσει κ αρχισω να αποζητω την παλια μου ρουτινα!
Αχ,ζυγος,τι περιμενετε??
Μεχρι να αποφασισω,θα εχω αλλαξει μυαλα 1000 φορες το λιγοτερο!
Ζηλευω τους αυθορμητους ανθρωπους...
Ευχομαι να μπορουσα να ειμαι σαν αυτους εστω για λιγο..

Υπαρχουν φορες που κοιταζω πισω κ θυμαμαι πραγματα που εκανα χωρις να σκεφτω... Μπορει να τα μετανιωσα αμεσως μετα,μα δεν τα μετανιωνω τωρα... Τωρα χαιρομαι που τα εκανα κ τα αναπολω με ενα χαμογελο γεματο τσαχπινια lol

Δεν θα ηθελα να σας ζαλισω κ αλλο... Αλλα με βοηθησε που τα εγραψα... Και αν τα ποστ μου μοιαζουν λιγο ασυναρτητα,ειναι γιατι δεν τα διορθωνω μετα... Γραφω κ ο,τι βγει! Τα βρισκω πιο αληθινα ετσι..

Εσεις τι κανετε οταν νομιζετε οτι χρειαζεστε μια αλλαγη στην ζωη σας? Την κανετε ή περιμενετε να ερθει απο καπου?


Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Μέθη......

Τι κανετε οταν μεθατε? Αν μεθατε φυσικα...!

Προσωπικα οταν ''μεθαω'',πινω δηλαδη 2-3 ποτα,γελαω ασταματητα και λεω πραγματα που νηφαλια δεν θα εκμυστηρευομουν ουτε στον εαυτο μου!
Μπορεις να μου πεις οτι θες κ εγω θα γελαω! lol

Αν δεν το καταλαβατε,ειμαι ψιλομεθυσμενη,εχω πιει 2 ποτηρακια κοκκινο κρασι,τα οποια ειναι ικανα να με κανουν να γελαω κ να ειμαι μες στη καλη χαρα..

Βρηκα την καταλληλοτερη στιγμη να γραψω ποστ ε?

Μπα... Δεν το λεω ποστ αυτο... Μαλλον ερευνα :P

Περιμενω να μου πειτε λοιπον,τι κανετε οταν μεθατε,κλαιτε ή γελατε??

Πολλα φιλια!

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

up and down....

Ειμαι στα down μου...
Γραφω αυτο το μπλογκ ποστ μονο κ μονο για να δω πως αισθανομουν οταν ημουν down... Ξερω πως αυριο ή μεθαυριο θα ειμαι οκ κ θα κοροιδευω τον εαυτο μου... Ισως διαγραψω κ αυτο το ανουσιο ποστ,ισως οχι...

Ειναι που δεν εχω κατι το οποιο με στενοχωρει.... Ή ισως εχω αλλα δεν θελω να το παραδεχτω ουτε στον εαυτο μου... Γιατι αν το παραδεχτω,θα αναγκαστω να κανω κατι για αυτο..
Τι λεω βραδιατικα Θεε μου? Σε λιγο θα κανω ψυχαναλυση στον εαυτο μου μεσω του μπλογκ..

Οταν ειμαι σε αυτην την κατασταση νιωθω την αναγκη να μιλησω σε ατομα με τα οποια εχω απομακρυνθει.. Μπορειτε να μου πειτε εσεις τι νομιζετε για αυτο?
Γιατι να μην μιλαω σε ατομα τα οποια εχω ηδη κοντα μου?
Μου λειπουν στα αληθεια αυτοι οι ανθρωποι ή παλι ψαχνω δικαιολογιες για να μην εξωτερικευσω οσα αισθανομαι?
Γιατι φυσικα δεν ειναι λογικο να στειλω ενα μηνυμα ή να παρω τηλ καποια-ον με τον οποιο πλεον δεν εχω τις σχεσεις που ειχα στο παρελθον... Νομιζω πως ισχυουν κ τα δυο τελικα....

Οταν με κυριευει αυτη η αναγκη να μιλησω παλι με προσωπα του παρελθοντος,με κυριευουν κ οι αναμνησεις...
Και με πιανει νοσταλγια... Και αναρωτιεμαι γιατι να ηρθαν ετσι τα πραγματα? Ποιος το διαλεξε?
Ξερω ομως πως αυριο,μεθαυριο που θα ειμαι οκ,θα ξερω την απαντηση... Απλως τωρα μ'αρεσει να χανομαι σε σκεψεις κ αναμνησεις...

Ειμαι μια Drama Queen... Τερμα κ τελειωσε!

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Αυτοπεποίθηση-Ανασφάλειες

Ξυπνησα το πρωι κ θυμηθηκα το ονειρο που ειχα δει το βραδυ...

Ημουν λεει σε ενα μπαρακι πολυ ρετρο... Hταν λες κ βρισκομασταν πολλα χρονια πισω (μακαρι να ηταν αληθεια αυτο!) H μουσικη ηταν οσο σιγα πρεπει...Ακουγοντουσαν jazz κομματια κυριως αλλα καποια στιγμη επαιξε κ αυτο: (δεν αναρωτιεμαι γιατι! Δεν ειναι jazz αλλα μου εχει κολλησει πραγματικα!!)


Επινα ποτο με καποιον που δεν εχω συναντησει ποτε,απλως εχουμε μιλησει on line.. Και μου ελεγε αυτος λοιπον,οτι εχω ενα θεμα με τα κομπλιμεντα... Οτι εχω αναγκη δηλαδη να μου κανουν κομπλιμεντα..
Μου ειπε πολλα ακομη.......αλλα ας μεινουμε σε αυτο..

 Σκεφτομουν λοιπον,γιατι να εχουμε αναγκη τα κομπλιμεντα? Γιατι να χρειαζομαστε γενικοτερα την επιβεβαιωση σε ο,τιδηποτε κανουμε?

Ποια ειναι η αποψη σας?
  
Προσωπικα θεωρω οτι εχει να κανει με τις ανασφαλειες του καθενος... Οση περισσοτερη αυτοπεποιθηση εχει καποιος,τοση λιγοτερη επιβεβαιωση χρειαζεται..

Η επιβεβαιωση ομως ειναι κατι πολυ ευχαριστο ακομα κ σε αυτους που διαθετουν τρομερη αυτοπεποιθηση...

Μια κουβεντα ειναι ικανη να σε ανεβασει πολυ ψηλα! Για αυτο μην ειστε φειδωλοι στις εκφρασεις θαυμασμου! Καντε καποιον να αισθανθει καλα τωρα! Θα αισθανθειτε κ εσεις αμεσα καλυτερα!!

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Goodbye Amy....

Ηταν το 2007 που ακουσα πρωτη φορα την Amy Winehouse... Πηγαινα 3η λυκειου κ ενα απογευμα που πηγαινα φροντιστηριο,ειχα βαλει ραδιο να ακουσω... Συνηθως ακουω Kiss fm.. Εκεινη την μερα ακουσα το You know i'm no good.. 

   

 To ερωτευτηκα με το πρωτο ακουσμα αυτο το τραγουδι.. Λατρεψα την φωνη της κ την μουσικη αυτου του τραγουδιου..
Απο τοτε βεβαια,εχω ακουσει καθε τραγουδι της κ εχω πολλα αγαπημενα..
Το παραπανω τραγουδι ομως το ακουγα καθε μερα την ωρα που πηγαινα κ την ωρα που επεστρεφα απο το φροντιστηριο..
Ηταν σαν μια στανταρ διαδικασια για μενα κ πραγματικα δεν υπηρχε μερα που να μην το ειχα ακουσει..

Μερικα αλλα αγαπημενα:

   


  

 Oταν ακουσα το απο πανω τραγουδι σκεφτηκα οτι ηταν μια μοντερνα εκδοχη της Billie Holiday,απλως η αποψη μου...

 
   

 Yπεροχα ολα...

Γραφω αυτο το ποστ για να την αποχαιρετισω οπως πρεπει,με αγαπη..
 Χωρις να το ξερει,με τα τραγουδια της εχει βοηθησει με πολλους τροπους,πολυ κοσμο..
 Δεν αναφερομαι στις προσωπικες της επιλογες,δεν με νοιαζουν οι προσωπικες της επιλογες,για αυτο λεγονται προσωπικες..
 Και πραγματικα αηδιαζω οταν διαβαζω σχολια τυπου ''καλα να παθει,ας μην επαιρνε ναρκωτικα'' ή ''Τα θελε κ τα παθε''.. Και μετα αυτοι οι ανθρωποι το παιζουν ευσεβεις χριστιανοι... Αηδια... 

 Πως μπορει να κρινουν ετσι οι ανθρωποι? Ειναι δυνατον?
 Τελος παντων,δεν θα το συνεχισω...

Αντιο Amy,
θα ακουω τα τραγουδια σου για πολλα χρονια ακομα...

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Άρλεκιν...

(Στην πισινα διαβαζοντας Αρλεκιν!)

Δεν ξερω γιατι,αλλα καθε καλοκαιρι παθιαζομαι με Αρλεκιν!
Ελεεινο το ξερω αλλα μ'αρεσουν!

Το πιο περιεργο βεβαια ειναι οτι ποτε δεν μπορω να τα διαβασω το χειμωνα,εχω δοκιμασει κ απλως δεν μπορω...
Το καλοκαιρι αντιθετως μπορω να διαβασω ενα τη μερα! 

Εχετε καμια ιδεα τι μου συμβαινει? Θα γινω καλα? lol

To γιατι τα διαβαζω καλοκαιρι μονο δεν το εχω ανακαλυψει ακομα,το γιατι τα διαβαζω γενικα ομως,μαλλον το εχω ανακαλυψει.. Ο κυριοτερος λογος ειναι το Happy End.. Ολοι διψαμε για ενα happy end...Και σε αυτα τα βιβλια ειναι το μονο σιγουρο,βεβαια αφου ξερουμε εξαρχης οτι θα εχει ευτυχισμενο τελος,αυτο μπορει να το κανει ανιαρο...Ομως δεν θα παψω να τα διαβαζω!

Το κακο βεβαια με το να διαβαζεις τετοια βιβλια ειναι οτι αν δεν προσεχεις κ αν εισαι σε νεαρη ηλικια,μπορουν να σε επηρεασουν ασχημα..
Γιατι διαβαζοντας για ολους αυτους τους υπεροχους αντρες,οταν κοιταζεις τριγυρω σου κ βλεπεις..........ας μην σχολιασω... Τοτε φυσικα κ θα απογοητευθεις κ θα βρισκεις ελαττωματα στον καθενα!

Δεν λεω πως πρεπει να παψουμε να πιστευουμε σε παραμυθια (προσωπικα δεν θα παψω ποτε,ειμαι υπερ-ρομαντικη!) αλλα μαλλον θα πρεπει να μην εχουμε πολυ ανεβασμενα τα standards μας...

Ποιος ξερει? Μπορει να εκπλαγουμε,μπορει ενα παραμυθι να αρχισει με τον πιο απλο και καθημερινο τροπο!

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

Karma again?? Pfff... :P

Ειναι ηδη 1:03 κ ενω νυσταζω,ειπα να κανω αυτη την τοσο μικρη κ συντομη αναρτηση!

Σημερα παρελαβα ενα πινελο μακιγιαζ που κερδισα σε εναν διαγωνισμο,τι σας νοιαζει εσας θα μου πειτε...

Μαζι λοιπον με το πινελο,μεσα στο δεματακι,μου ειχαν βαλει μια καρτουλα την οποια βρηκα εξαιρετικη!

Λεει λοιπον η καρτα : Give the world the best you have,and the best will come to you!

Tι ομορφη φραση αληθεια! Και ποσο αληθινη...

Πολλα φιλια! :D

Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

Κανε το καλο κ ριξτο στον γυαλο..

Καταρχην δεν ειμαι σιγουρη οτι ο γυαλος γραφεται ετσι..Στο google το ειδα κ ετσι κ με -ι..
Τεσπα,μικρο το κακο υποθετω..

Σκεφτηκα να μοιραστω μαζι σας μερικες σκεψεις μου..

Ειχα κατσει που λετε χθες το μεσημερι κ εκανα αποτριχωση με μια μηχανη του διαβολου (οι γυναικες αν εχετε δοκιμασει ξερετε τι εννοω)..

Και οπως πονουσα απο το μυαλο μου περνουσαν κλασσικα 1 εκατομμυριο σκεψεις..
Και εκει στο τελειως ασχετο μου ερχεται μια φλασια..

''Κανε το καλο επειδη το θελεις πραγματικα κ οχι για ανταλλαγματα''

Αρχισα να σκεφτομαι τις πραξεις μου κ να τις αναλυω. Και οσο τις ανελυα εβλεπα οτι δεν λειτουργουσα καθολου ανιδιοτελως..
Ναι μεν προσφερα την βοηθεια μου σε οποιον μπορουσα,εκανα ο,τι καλο μπορουσα χωρις να ζητω κατι ενσυνειδητα.. Υποσυνειδητα ομως?
Υποσυνειδητα περιμενα πολλα! Μιλαω σε παρελθοντικο χρονο γιατι προσπαθω σιγα σιγα να αλλαξω..

Ποσο λαθος λειτουργει αυτη η κοινωνια... Κ ποσο μας εχει επηρρεασει τελικα.. Με τον ασχημο τροπο δυστυχως.. Ολα λειτουργουν με βαση το δουναι και λαβειν!
Απο το πιο μικρο στο πιο μεγαλο.. Απο μικρα παιδια μας μαθαινουν ετσι.. ''Φαε ολο το φαι σου κ θα σου δωσω το ταδε παιχνιδι'', ''Διαβασε τα μαθηματα σου κ θα σε αφησω να πας στο παρτυ'', ''Περνα στο πανεπιστημιο κ θα σου παρω δωρο κινητο,υπολογιστη,αμαξι κλπ''
Pffff..........

Eτσι μεγαλωνουμε..Κ το ανταλλαγμα μας φαινεται πλεον σαν τυπικη διαδικασια.. Και ειναι πιστευω..Αλλα οχι με τον τροπο που νομιζουμε..
Δεν γινεται καθε ενας τον οποιο βοηθουμε να μας το ξεπληρωσει ή να μας το ξεπληρωσει αμεσα..

Οπως εχω ξαναπει πιστευω παρα πολυ στο καρμα κ στην ισορροπια του συμπαντος..

Οποτε,αν κανουμε κατι καλο ή κατι κακο ειναι βεβαιο οτι θα επιβραβευθουμε κ τιμωρηθουμε αναλογως..

Το ποτε δεν ειναι κατι που μπορουμε να ξερουμε..
Και δεν πρεπει να μας απασχολει,γιατι στην τελικη αυτο ειναι το χειροτερο. Κανουμε κατι καλο για καποιον κ αν δεν μας το ''γυρισει'' πισω αρχιζουμε να παραπονιομαστε κ να γκρινιαζουμε ''εκανα τοσα για αυτον-η και αυτος-η τιποτα!!!''
Και περναμε ωρες κ μερες κ εν τελει ολη μας την ζωη γκρινιαζοντας!
Και χανουμε την ουσια...

Για αυτο κ εγω αποφασισα να προσπαθησω να αλλαξω..
Θελει μεγαλη προσπαθεια αλλα ειμαι διατεθειμενη να την κανω γιατι πιστευω πως αυτη η ''φλασια'' δεν ηρθε στο μυαλο μου ετσι ξαφνικα.. Το συμπαν μου μιλα κ περιμενει να το ακουσω!

Εσεις θα το ακουσετε?

Πολλα ανιδιοτελη φιλια!!


Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Είμαι η μόνη ανώμαλη άραγε..?

Πολύ συχνά ενώ είμαι μια χαρά,τυχαίνει να ακούσω μια μπαλάντα ή ένα θλιβερό τραγούδι γενικά κ αμέσως να ''πέφτω'' κ εγώ..
Όχι για πολύ συνήθως,για μερικές ώρες..

Αν δεν το καταλάβατε ήδη,αυτό μου συνέβη τώρα.. Και είπα να το μοιραστώ μαζί σας..

Συγκεκριμένα άκουσα τα 2 παρακάτω τραγούδια αρκετές φορές σήμερα..
Και τα δυο ενώ μ'αρέσουν απίστευτα,με θλίβουν..
(Tο ΥouTube δεν μ'αφήνει να κάνω ενσωμάτωση για κάποιον ηλίθιο λόγο)


Μπορείτε να μου πείτε γιατί σιγοτραγουδώ τέτοια τραγούδια κ βουρκώνω?
Δεν είμαι φρεσκοχωρισμένη ούτε τίποτα τέτοιο..
Το ίδιο μου συμβαίνει κ με ταινίες.. Σχεδόν ζώ αυτά που ακούω ή βλέπω..
Λοιπόν νομίζω πως θα γινόμουν πολύ καλή ηθοποιός.. Λέτε να ασχοληθώ ερασιτεχνικά? Μου το είχαν προτείνει.. Θα με βοηθήσει λένε να εκφράζομαι καλύτερα κλπ.
Έχω τόσα πολλά στο μυαλό μου... Κάποιες φορές (συχνά!) εύχομαι να είχαμε έναν διακόπτη για τις σκέψεις μας..

Για πείτε μου τελικά,είμαι η μόνη τρελή?

Φιλιά σε όλους!
Υ.Σ Ναί,είμαι μέσα Σάββατο βράδυ.. Σιχαίνομαι να βγαίνω Σάββατο.. pff.... :P

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011

Πότε?


Θελω απλα να μαθω την δικη σας αποψη..

Ποτε θεωρειτε οτι μια σχεση εχει τελειωσει για εσας?
Ειχα αρκετες τετοιες συζητησεις αυτη την βδομαδα κ αναρωτιεμαι....

Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

Το κορίτσι απ'το τρένο..

Με το ζορι ανοιξε τα ματια της..
Καποιος την ειχε φωναξει,γυρισε κ τον ειδε..Tης χαμογελασε..

Τωρα θυμηθηκε...Ω ναι...Τα θυμηθηκε ολα κ αμεσως ντραπηκε..Σηκωθηκε κ ετρεξε στο μπανιο..

Χθες βραδυ ηταν που ενιωσε να πνιγεται..
Ενιωσε οτι δεν αντεχε αλλο.
Επρεπε να ξεφυγει απο ολους κ απο ολα..

Ντυθηκε απλα κ εφυγε χωρις να πει τιποτα σε κανεναν..Το κινητο της το αφησε σπιτι.

Στο δρομο σταματησε σε μια καβα κ πηρε ενα μπουκαλι κοκκινο κρασι.

Αποφασισε οτι ηθελε επιτελους να ταξιδεψει με τρενο.
Πηγε στον σταθμο κ σταθηκε αναμεσα σε τοσο κοσμο,ολοι με βαλιτσες,ολοι βιαζονταν..Εκτος απο αυτην..
Αποφασισε να διαλεξει εναν προορισμο 3-4 ωρες μακρια απο την πολη της,πληρωσε το εισιτηριο της κ επιβιβαστηκε στο τρενο.

Ηταν καθημερινη κ μεσημερι,δεν ειχε πολυ κοσμο στο τρενο κ αυτο την χαροποιησε ιδιαιτερως..
Διαλεξε να καθισει μονη της κ ηλπιζε κανεις να μην την ενοχλησει..
Φορεσε τα μεγαλα μαυρα γυαλια της κ εκατσε αναπαυτικα.. Το τρενο ξεκινησε μετα απο μιση ωρα,ειχε ηδη πιει το μισο μπουκαλι..Δεν ειχε φαει τιποτα απο το πρωι κ αρχισε να αισθανεται αυτη την γλυκια ζαλαδα...Οσο περνουσε η ωρα αισθανοταν ακομα πιο ζαλισμενη..

Χαμενη στις σκεψεις της κ την ζαλη σχεδον δεν ακουσε τον αντρα που την ρωτησε αν μπορει να καθησει,τον ακουσε με την δευτερη φορα..
''Συγνωμη,μπορω να καθισω?''
''Ναι,βεβαια..'' ειπε αν κ δεν το εννοουσε..
Μεσα της σχεδον απογοητευτηκε..Ηθελε την μοναξια της κ αυτος τα χαλασε ολα..

Αρχισε να τον παρατηρει..Ηταν μελαχρινος,μαυρα ματια,σταρενιο δερμα..Φαινοταν αρκετα γυμνασμενος αλλα οχι ''φουσκωμενος΄''..Πρεπει να ηταν γυρω στα 30 βαλε..Δεν μπορουσε να προσδιορισει..Δεν τον ελεγες ιδιαιτερα ομορφο ειχε ομως μια ορατη γοητεια.. 
Καταλαβε οτι τον κοιτουσε κ της χαμογελασε.. Αυτη εκανε οτι δεν τον ειδε κ χαμηλωσε το βλεμμα της..Αρχισε να αισθανεται περιεργα,ηταν φανερο οτι την κοιτουσε..
Γιατι ενιωθε σαν να τον ηξερε παρολο που δεν τον ειχε δει ποτε στη ζωη της?
Προσπαθουσε να θυμηθει μηπως τον ειχε δει καπου αλλα ματαια,δεν τον ειχε ξαναδει..

Τον ξανακοιταξε,φορουσε ενα σκουροχρωμο κοστουμι...Ειχε μια αδυναμια στους αντρες με κοστουμια..
Ηθελε να πιει αλλα ντρεποταν,τι θα σκεφτοταν αυτος βλεπωντας τη να πινει απο το μπουκαλι σαν καμια αλκοολικη..
Δεν βαριεσαι σκεφτηκε..Σαμπως θα τον ξαναδω?
Και κατεβασε μερικες γουλιες..

Αυτος την κοιταξε...Απολυτα σοβαρος τωρα... Ενιωσε το βλεμμα του...Τον κοιταξε κ αυτη... 

Χωρις να πει τιποτα σηκωθηκε κ εκατσε διπλα της. Της χαιδεψε τα μαλλια κ αυτη δεν αντεδρασε καθολου...Ενιωσε να ανατριχιαζει ολοκληρη,ενα χαδι του της προκαλεσε τοσο εντονα συναισθηματα..Δεν μπορουσε να αρθρωσει λεξη,δακρυα ανεβηκαν στα ματια της κ ενας λυγμος ξεφυγε απο τα χειλη της..
Την αγκαλιασε απαλα αρχικα κ επειτα πιο σφιχτα...Ενιωσε το σφιχτο του στηθος πανω στο δικο της κ τοτε ηταν που ξεσπασε σε κλαμματα..Αυτος συνεχιζε να την κραταει σφιχτα στην αγκαλια του..Τωρα της χαιδευε την πλατη κ της φιλαγε τα μαλλια..

Ενιωσε τοσο προστατευμενη στην αγκαλια του..Δεν ηθελε να τελειωσει ποτε αυτο...
Εκατσαν ετσι για πολυ ωρα,ουτε που καταλαβαν ποσο..

Οταν πια στερεψαν τα δακρυα της απομακρυνθηκε απο την αγκαλια του,σκουπισε τα ματια της κ του χαμογελασε,του εδωσε το χερι της κ συστηθηκε ''Φαιδρα'' αυτος εκανε το ιδιο ''Πλατων''.. Αμεσως εσκασαν στα γελια..! Μετα απο τοσο κλαμμα χρειαζοταν..
Αρχισαν να μιλουν ενω η Φαιδρα ηπιε σχεδον ολο το υπολοιπο μπουκαλι...
Κατεληξαν στο σπιτι του Πλατωνα..
Η Φαιδρα κοιμηθηκε εκει..

Αυτα θυμοταν τωρα κλεισμενη στο μπανιο.. Κ ξαφνικα της ηρθαν στο μυαλο κ τα υπολοιπα..Μεθυσε κανονικοτατα χθες,τοσο που δεν θυμαται τα παντα,θυμαται ομως οτι ευτυχως δεν εκανε τιποτα για το οποιο μπορει να ντρεποταν σημερα..

Μιλησε με τον Πλατωνα  ωρες...
Κ τελικα αυτος την εβαλε για υπνο χωρις να την αγγιξει..
Τι κυριος....Τελικα υπαρχουν ακομα αντρες σκεφτηκε..

Βγηκε απο το μπανιο κ πηγε κοντα του..  ''Καλημερα,με συγχωρεις για την αντιδραση μου..Δεν θυμομουν σχεδον τιποτα απο χθες''

''Καλημερα! Σοβαρα? Κριμα κ εβαλα ολη την τεχνη μου χθες...!'' της απαντησε ο Πλατων..

''Τι?? Τι...τι εννοεις??''τον ρωτησε τρομοκρατημενη..

''Χαχαχα ηρεμησε! Μια πλακα εκανα,τιποτα δεν εγινε χθες..Μην ανησυχεις''

''Ωωω ευτυχως! Δεν θα ηθελα να σχηματισεις λαθος αποψη για μενα..Ξερεις..Θελω να απολογηθω..Δεν τα κανω συνηθως αυτα..Δεν ξερω καν πως μου ηρθε να κοιμηθω εδω!''

''Μην μου το χαλας.....Θελω να σε θυμαμαι ως το περιεργο κοριτσι που γνωρισα στο τρενο..Ασε τις εξηγησεις κ τις αναστολες,απλα αφησου ελευθερη...Πιστεψε με θα αισθανθεις καλυτερα..Ασε τα πρεπει κ τα μη...Φερσου οπως αισθανεσαι κ οχι οπως πρεπει!''

Η Φαιδρα τον κοιταξε για λιγο αμιλητη...Τον πλησιασε μεχρι που εφτασε πολυ κοντα του,τα χειλη τους απειχαν λιγα χιλιοστα πια...Τον κοιταξε στα ματια σαν να ηθελε να κρατησει την αναμνηση του βλεμματος του για παντα..
Για λιγα λεπτα δεν εκαναν τιποτα αλλο...
Η ατμοσφαιρα ηταν ιδιαιτερα ερωτικη...Κανεις ομως δεν επαιρνε την αποφαση να φιλησει τον αλλο..

Κ ξαφνικα ταυτοχρονα ακουμπησαν τα χειλη τους κ αφησαν ολα τα συναισθηματα τους ελευθερα..
Ξαπλωσαν στο πατωμα κ συνεχισαν ωρες να.......εξωτερικευουν τα συναισθηματα τους...

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Ο τέλειος άντρας...

Ο τελειος αντρας...Μυθος? ΝΑΙ!

Και νομιζω πως ολες-οι το γνωριζουμε αυτο..

Θα μου πειτε,μερα που ειναι τι καθεσαι κ σκεφτεσαι χριστιανη μου? Και εχετε ενα δικιο..

Αλλα καθως δεν ειμαι κ εντελως φυσιολογικη κοπελα (εχω κ εγω τα κουσουρια μου) τωρα μου 'ρθε,τωρα το γραφω..
Αν το αφησω για αλλη στιγμη,απλα δεν θα το γραψω ποτε.. Σχεδον ποτε δεν σχεδιαζω το τι θα γραψω,ουτε το πως θα το γραψω..Ακομα κ στο λυκειο τις εκθεσεις μου ετσι τις εγραφα..Ουτε καν στις Πανελλαδικες δεν εκατσα να το σκεφτω λιγο παραπανω..
Ειμαι Ζυγος..ισως αυτο φταιει...Αν κατσω να σκεφτω,ποτε δεν θα ειναι για λιγο...Θα μου παρει ωρες κ μερες ισως για να αποφασισω κατι..

Που κολλανε αυτα τωρα με τον τελειο αντρα...Δεν ξερω! Αλλα δεν θα κατσω να διορθωσω τιποτα στο ποστ μου... Αυτοματη γραφη...Ετσι λειτουργω..

Ο τελειος αντρας που λετε,ειναι ενας μυθος..
Βαθια μεσα μας ολες θελουμε να πιστεψουμε οτι ο Κυριος Τελειος,ειναι εκει εξω κ μας περιμενει..
Απο μικρα κοριτσια τον ονειρευομαστε,εχουμε φανταστει το παρουσιαστικο του αλλα κ τον χαρακτηρα του..
Κ σχεδον μεχρι την εφηβεια μας πιστευουμε ακραδαντα οτι θα τον βρουμε..
Ειναι λιγο μετα τις πρωτες αποτυχημενες σχεσεις που αρχιζουμε να χανουμε την πιστη μας..
Κ αρχιζουμε να αναρωτιομαστε αν οσα φανταζομασταν τοσα χρονια θα πραγματοποιηθουν ποτε..

Και ναι..Υπαρχουν κ οι κ***φαρδες που τον βρισκουν με την μια!
Και ναι ολες σας ζηλευουμε,αλλα ας μην επεκταθω!!

Τι γινεται ομως οταν περνανε τα χρονια κ ο Κυριος Τελειος ακομα να φανει?
Το δεχομαστε? Συμβιβαζομαστε?

Η μεγαλυτερη ισως πηγη δυστυχιας ειναι η κοινωνια... Που προωθει το προτυπο της κοπελας-γυναικας η οποια αισθανεται ευτυχισμενη κ ολοκληρωμενη μονο οταν παντρευεται..

Με εξοργιζει αυτο...!
Εχετε σκεφτει ποτε οτι δεν ειμαστε ολοι ιδιοι?
Μπορει καποια να ειναι γεννημενη για να γινει συζυγος,μητερα κλπ ενω μια αλλη οχι..

Το δυσκολο πιστευω ειναι να βρουμε πραγματικα τον εαυτο μας..Να βρουμε αυτο που μας γεμιζει κ μας κανει να αισθανομαστε πληρεις.. Να το αποδεχτουμε κ να μην πιεζομαστε να κανουμε οτι ''πρεπει''.. (Ποσο σιχαινομαι τα πρεπει....)

Πραγματικα δυσκολο...

Ο τελειος αντρας κατα την γνωμη μου ειναι κατι εντελως υποκειμενικο..
Καποιος που μπορει να κανει εμενα την πιο ευτυχισμενη γυναικα στον πλανητη μπορει να κανει μια αλλη να βαρεθει μεχρι θανατου..

Να σας πω κ την αποψη μου?
Πιστευω πολυ στον νομο της ελξης κ στο καρμα...
Ο,τι μας συμβαινει το ελκουμε..
Για τον εναν ή αλλο λογο..Σκεφτειτε λιγο αυτο.....

Και τελος,πιστευω στις αδελφες ψυχες.. Πιστευω πως οι ψυχες ειναι αθανατες.. Συναντιουνται συνεχεια σε διαφορετικες ζωες κ μαζευουν εμπειριες μεχρι να ολοκληρωθουν..
Ετσι εξηγω τον κεραυνοβολο ερωτα κ το ''κλικ''...
Πιστευω πως μολις βλεπεις καποιον κ αισθανεσαι αυτην την τρομερη ελξη ειναι γιατι οι ψυχες σας ειχαν συναντηθει καποτε κ θελουν να ξαναενωθουν...

Μην απαρνειστε τον κεραυνοβολο ερωτα..Εμπιστευτειτε την καρδια σας κ το ενστικτο σας..
Νομιζω οτι γνωριζουν καλυτερα απο το μυαλο κ την λογικη..

Οταν δεν το περιμενουμε ερχεται το καλυτερο....
Το θεμα ειναι να μπορεσουμε να το καταλαβουμε κ να μην το αφησουμε να μας φυγει.....

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

What if......?

Σας συμβαινει ποτε να αναρωτιεστε τι θα γινοταν αν ειχατε κανει αλλες επιλογες στην ζωη σας?
 Απο το πιο μικρο στο πιο μεγαλο πραγμα..
Λοιπον,μου συμβαινει που κ που..

Σημερα ειναι μια απο αυτες τις μερες..
Σκεψεις,υποθεσεις κ αλλες σκεψεις κ αλλες υποθεσεις!

Κ ξαφνικα δεν μπορεις να ελεγξεις το τι περναει απο το μυαλο σου!!

Τελικα αν ειχατε την επιλογη θα αλλαζατε κατι?
Αν για παραδειγμα καποιος σας εδινε μια χρονομηχανη κ την δυνατοτητα να γυρισετε πισω κ να αλλαξετε ο,τι θελετε,θα το κανατε?

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2011

Ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα?


Είμαι στην παραλία..Είναι μια ερημική παραλία, το καταλαβαίνω γιατί δεν βλέπω κανέναν άλλον κοντά μου. Η θάλασσα είναι ήρεμη, λάδι όπως λέμε οι περισσότεροι. Ο ήλιος είναι τόσο φωτεινός που τα μάτια μου πονάνε. ‘’Γιατί δεν έχω τα γυαλιά μου μαζί γαμώτο?΄΄ σκέφτομαι κ αρχίζω να τα ψάχνω στην τσάντα μου. Δεν τα βρίσκω κ εκνευρίζομαι.

Ακούω ένα γάβγισμα κ αμέσως  ψάχνω με τα μάτια μου την Κούκι, το μαλτεζάκι μου. Δεν την βλέπω πουθενά ενώ τα γαβγίσματα της συνεχίζονται με παράπονο τώρα. Αρχίζω να ανησυχώ κ σηκώνομαι αλαφιασμένη, τρέχω πάνω κάτω στην άμμο φωνάζοντας το όνομα της, μάταια όμως. Τα γαβγίσματα συνεχίζονται με περισσότερη ένταση κ τώρα ακούγονται σαν κλαψουρίσματα. Η Κούκι μου πρέπει να βρίσκεται σε κίνδυνο κ εγώ ακόμα δεν μπορώ να την βρω. Ξαφνικά νιώθω τόσο φοβισμένη κ τόσο μόνη σ’αυτή την παραλία ‘’Μα τι κάνω εδώ μόνη μου?’’

Ζεσταίνομαι κ διψάω. Τρέχω, περπατάω, τρέχω κ τελικά πέφτω με τα γόνατα αποκαμωμένη στην άμμο. Δάκρυα ανεβαίνουν στα μάτια μου, νιώθω ανήμπορη. Θέλω νερό κ να βρω την Κούκι μου που συνεχίζει να κλαψουρίζει.

Πηγαίνω αργά-αργά προς την θάλασσα. Βρέχω το πρόσωπο μου να δροσιστεί λίγο.. Ο ήλιος είναι τόσο δυνατός, πρέπει να είναι μεσημέρι. Γεμίζω τις χούφτες μου με νερό κ μπαίνω στον πειρασμό να το πιω.. Το πίνω… Δεν είναι αλμυρό! Μα πως? Δεν είναι θάλασσα? Τρομάζω… Κοιτάζω αυτή την τεράστια ποσότητα νερού προσπαθώντας να καταλάβω τι είναι.. Κ εκεί μπροστά στα έκπληκτα μάτια μου βλέπω το νερό από μπλέ να γίνεται ένα απαίσιο γκρι. Τα πάντα σκοτεινιάζουν. Αρχίζω να κρυώνω. Τα νερά αγριεύουν, αρχίζουν να δημιουργούνται κύματα, μικρά στην αρχή κ όσο περνάει η ώρα μεγαλύτερα. Τρέχω τρομοκρατημένη προς το δάσος.

Λίγο πριν μπω στο δάσος γυρίζω να κοιτάξω τα μανιασμένα νερά,  βλέπω τη Κούκι να κολυμπά κ να κλαψουρίζει ενώ τα κύματα περνάνε συνέχεια από πάνω της! Προσπαθεί να κολυμπήσει στην στεριά αλλά είναι τόσο μικρή κ τα κύματα πλέον θεόρατα!

‘’Κούκι!!! Σε παρακαλώ κρατήσου! Έρχομαι!’’ Τρέχω πίσω στα νερά.. Δεν σκέφτομαι πως το πιθανότερο είναι να πνιγούμε κ οι δυο μαζί. Κολυμπάω ενώ τα κύματα στην κυριολεξία με χτυπάνε με απίστευτη ορμή. Είναι αδύνατον να την φτάσω! Προλαβαίνω να δω την μουρίτσα της πριν μας χτυπήσει το ίδιο τεράστιο κύμα, ύψους 10μέτρων το λιγότερο.. Νιώθω το νερό να πέφτει στο πρόσωπο μου με απίστευτη δύναμη, λες κ κάποιος πήρε μια τεράστια πέτρα κ την πέταξε πάνω μου. Αισθάνομαι τον θάνατο να πλησιάζει, παίρνω μια βαθιά ανάσα..

Πετάγομαι από το κρεβάτι μου.. Τι είναι αυτό ο εκκωφαντικός θόρυβος? Γιατί το σπίτι μου κινείται?  Σηκώνομαι να πάω στο παράθυρο να δω τι συμβαίνει. Πριν φτάσω το τζάμι σπάει από το νερό που μπαίνει με ορμή μέσα στο σπίτι. Μέσα στο σπίτι μου! Θεε μου τι συμβαίνει? Που είναι η Κούκι? Θεε μου,ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα? 

Τέλος πρώτου μέρους.
(Συνεχίζεται...) 
[Φαντάζομαι όλοι καταλάβατε απο τι εμπνεύστηκα... Ας προσευχηθούμε όλοι τα πράγματα να πάνε καλύτερα για όλους..)

Α.

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011

Αναβολη ''πρεμιερας''


Τα πραγματα σχεδον ποτε δεν ερχονται οπως τα περιμενουμε!
Ειχα σκοπο να γραψω σημερα αλλα εκανα καποιες εξετασεις αιματος κ η μια ''αιμοληπτρια'' δεν ηταν κ πολυ ευγενικη με την φλεβα του δεξιου μου χεριου!
Αυτο εχει ως αποτελεσμα το πρηξιμο κ τον πονο της περιοχης,οποτε δεν μπορω να γραψω πολλα δυστυχως.
Αρα η ''πρεμιερα'' αναβαλλεται για λιγες,ελπιζω,μερες!
Σας ευχαριστω θερμα για ολες τις ευχες καθως κ για την παρουσια σας εδω!
Μου δινετε το κινητρο που τοσο μου χρειαζεται!
Να εχετε ενα τελειο βραδυ κ να εκτιματε ακομα κ το μικροτερο που εχετε...
(Ασφαλως ειμαι πολυ στενοχωρημενη με την τραγωδια στην Ιαπωνια.......  
Φυση-Ανθρωπος 1-0...)

Φιλια,
Α.
 

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Just an introduction...

Παντα εκρυβα μεσα μου μια συγγραφεα..
Θυμαμαι ημουν 8 χρονων περιπου οταν αρχισα να γραφω το πρωτο μου ''μυθιστορημα'' το οποιο δεν ολοκληρωσα ποτε..
Ειχε θεμα τους Ολυμπιους Θεους που τοσο με συναρπαζαν στο μαθημα της ιστοριας..
Το εγραφα με τα μικρα μου χερακια σε ενα ανοιχτο πρασινο τετραδιο που ειχα αγορασει στο σχολειο,ηταν απο αυτα τα τετραδια που πουλουσε καποια οργανωση με στοχο να βοηθησει ναρκομανεις να κανουν μια νεα αρχη..
Τι κριμα που δεν κρατησα το τετραδιο αυτο!
Απο τοτε συνεχιζεται το ιδιο πραγμα συνεχεια...
Γραφω κατι,παθιαζομαι για ενα διαστημα κ συντομα το παραταω..
Τελευταια φορα μου συνεβη πριν λιγες βδομαδες.

Δεν ξερω πως να το καταπολεμησω αυτο! Καμια ιδεα?
Ειναι στο DNA μου μαλλον,βαριεμαι ευκολα..
Ισως ομως οταν μου ερθει ''Η εμπνευση'' να μην τα παρατησω τοσο ευκολα..
Χθες χιονιζε,το ιδιο κ σημερα..
Χθες ομως ηταν η μερα που πεταχτηκε στο μυαλο μου η ιδεα να δημιουργησω αυτο το blog..
Εχω διαβασει τοσα κ τοσα blog με παρομοιο ''θεμα'',την συγγραφη δλδ,αλλα ποτε δεν μου περασε απο το μυαλο να δημιουργησω το δικο μου..

Κ ομως χθες,εκει που κοιτουσα εξω απο το παραθυρο τις απειρες χιονονιφαδες να στροβιλιζονται κ γρηγορα να λιωνουν οταν ακουμπουσαν στον δρομο,μου ηρθε η ιδεα οτι χρειαζομαι ενα blog στο οποιο να εξωτερικευω μερικες απο τις ιδεες μου..
Να γραφω μερικες ιστοριες,ή απλα να ξεσπαω..
Να γραφω ο,τιδηποτε εχω την αναγκη να γραψω!
Κ αν στην πορεια συναντησω κ μερικους ανθρωπους με κοινα ενδιαφεροντα,με κοινο τροπο σκεψης,ανθρωπους να διαβαζουν ευχαριστα τα οσα γραφω,τοτε το κερδος θα ειναι πολλαπλο!

Τελος με την εισαγωγη..
Συντομα ερχεται το πρωτο μου διηγημα..
Θα ειναι κατι που θα γραψω σε μια,το πολυ 2 μερες..
Παντα ετσι κανω...

Α.